Asi Kızlara

Annelere…

Anne tanıyorum; çok “özel” bir evlat dünyaya getirmiş… İçin için çok korksa da beraber yürüyecekleri yolun belirsizliğinden, hiç yakınmamış, hiç isyan etmemiş, hep elinden gelenin fazlasını yapıp, dünya mutlusu bir çocuk yetiştirmiş…

Anne tanıyorum; henüz çocuğunu kucağına alamamışken günlerce yoğun bakım ünitesinin kapısını aşındırmış 1 saat de olsa görüp dokunmak için… Çok ağlamış kötü senaryolardan korkup ama hiç belli etmemiş vaktinden erken gelen, canı her gün yanan miniğine. Kucağına alırken, minik eline dokunurken hissedip üzülmesin diye… Kimse ihtimal vermezken yaşatmış, büyütmüş küçük mucizesini…

Anne tanıyorum; gencecik yaşta eşini toprağa verip çocuklarıyla bir başına kalmış… Gece gündüz demeyip, yoktan var edip, her birini meslek sahibi, ahlaklı, çalışkan, güzel yürekli bireyler olarak yetiştirmiş…

Anne tanıyorum; hiç sevgi göremediği halde lafta hayat arkadaşından, dünyalara sığmayacak bir sevgiyle sarmış yavrusunu… Bırakıp her şeyi yepyeni mutlu bir dünya kurmuş birlikte. Her seferinde minnetle bakıyor evladına kendisine o cesareti verdiği, o cesareti gösterecek kadar çok sevdiği için… 

Anne tanıyorum; anne değil aslında. Unutup kendisini kardeşine bakmış yıllarca. Mutlu olsun, eksikliğimizi hissetmesin diye çırpınmış… 

Anne tanıyorum; kan bağı yok. Görür görmez aşık olmuş kimsesiz büyümek zorunda bırakılmış tertemiz bir çocuğa. Doğurmamış, emzirmemiş ama kendisinin doğurmadığını bile unutmuş kocaman sevgisiyle. 

Anne tanıyorum; yavrusunun minik bedeni kurtulsun o uğursuz illetten diye aylarca hastane odalarında yatmış. Aşındırmadık kapı bırakmamış bir umut olur belki diye. Hayaller kurmuş kocaman, sağlıkla elini tuttuğu evladını çıkarırken hastane kapısından son kez…

Ve Anne tanıyorum; daha zarar veririm korkusuyla yanına uzanamazken yavrusunun, toprağa teslim etmek zorunda kalmış… Mevsimler değişmiş, seneler geçmiş ama kapanmamış kalbindeki kocaman boşluk hiç… Bir adaşıyla tanışmaya bakıyor hala dalıp gitmesi, gözlerinin dolması.

İlk Anneler Günü bazılarımızın. Bazılarımızın son… Hayat zorluğuyla, endişesiyle, kayıplarla, kocaman ya da küçücük mutluluklarla hayat. Mesele ne kadar sevgiyle, azimle, hevesle kucakladığımız. Nazım’ın dediği gibi “Büyük bir ciddiyetle!”. Yaşamanın gerçekliğini sahiplenen, zorlukla baş etmeyi öğreten, çocuğunun önünde değil yanında olan, kıymetli olanın mücadelenin kendisi olduğunu gösteren ve öğreten, gerçek bağın tanımadığı bir insanın, belki bir sokak hayvanının acısı ve mutluluğunu paylaşmak olduğunun bilincinde evlatlar yetiştiren, çalışkanlığı anlatan değil örnek olan tüm yüce gönüllü annelerin Anneler Günü kutlu olsun! 

Birbirimizden uzak kaldığımız bu günlerde annenize ya da etrafınızdaki annelere bir jest yapmak isterseniz özel gün bağışı yapabileceğiniz kıymetli vakıflar olduğunu unutmayın. Anneniz adına bir çocuğun tedavisine yardımcı olmak, eğitimine destek olmak, bir fidan dikmek bir çiçek göndermekten daha anlamlı değil mi?

Darüşşafaka Anneler Günü Bağışı için: https://www.darussafaka.org/bagis/anneler-gunu-sertifikasi-elektronik

TEMA Vakfı: https://online.tema.org.tr/web_14966_1/member_panel_company.aspx?support_id=8&day=sevgililer

LÖSEV: https://www.losev.org.tr/ozelgun/

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: